پژواک

مردی در یکی از دره های کوههای پیرنه قدم می زد ، که به چوپان پیری برخورد. چوپان او را در غذایش شریک کرد ، وبرای مدت درازی کنار هم نشستند و از زندگی صحبت کردند .

مرد می گفت اگر کسی به خدا ایمان داشته باشد ، باید بپذیرد که آزاد نیست ، چون خداوند هر گام او را هدایت می کند .

 در پاسخ چوپان او را به دره  تنگ و عمیقی برد که  در آن ، پژواک هر صدایی شنیده می شد . گفت : زندگی این دیوارهاست ، و سرنوشت فریادی است که هر یک از ما می کشد . آن چه انجام می دهیم ، تا قلب خدا بالا می رود ، و به همان شکل به طرف ما بر می گردد .

 اعمال خدا ، بسان پژواک  کردار ماست .

                                                                                                      ((پائولو کوئليو))<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />

/ 0 نظر / 2 بازدید