پرواز تا اوج

ترس

مردمان بسیاری از خوشبختی می ترسند. برای آنان ، خشنودی از زندگی به معنای تغییر برخی عادت ها ، واز دست دادن حس هویتشان است.

اغلب نسبت به نیکی هایی که بر ما رخ می دهد ، خشمگین می شویم . نمی پذیریم شان ، چون اگر چنین کنیم ، می پنداریم مرهون خداوند شده ایم .

 می اندیشیم : "بهتر است از جام نیکبختی ننوشیم ، چون وقتی خالی شد ، بسیار رنج خواهیم برد ." 

از هراس کوچک شدن ، نمی توانیم رشد کنیم . از ترس گریستن، نمی توانیم بخندیم.

((پائولو کوئلیو))

+   شهروز برزگر ; ۱٠:٤٢ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٥/٤/۱٥
    پيام هاي ديگران ()  
 

design by macromediax ; Powered by PersianBlog.ir